Gandhi (1982) -recenzija

Biografska drama o ličnosti koja je obilježila svjetsku istoriju, naročito Indijskog naroda. Najvećeg duhovnog vođe koji je imao veću moć nad narodom od bilo kakvog monarha. U narodu poznat i kao ,,Bapu” titularni naziv za Oca. ČOVJEKA koji je zadobio istinsku ljubav, divljenje i povjerenje naroda bez ikakve prisile naoružan jedino ljubavlju, pravdom, milosrđem, dobrotom i željom za slobodom i ravnopravnošću boreći se protiv tiranije kolonijalne velesile Velike Britanije, izborivši nezavisnost Indije nenasilnom revolucijom.

Rođen je u Porbandaru 2. Oktobra 1869. godine i završio pravne nauke u Londonu a potom se zaposlio u Južnoafričkoj Republici gdje je smatran građaninom nižeg reda i od tada kreće njegova borba za položaj indijaca u društvu ali i svih drugih naroda. Bio je idealista i smatrao da za svakog postoji mjesto u društvu bez obzira na vjerske, rasne, socio-ekonomske razlike.
Njegova djela i njegovo učenje postali su inspiracija mnogim aktivistima i borcima za pravdu i slobodu širom svijeta među kojima je i Martin Luther King.

Sir Richard Attenborough godinama se borio za finansiranje ovog ogromnog ali nekomercijalnog projekta. Mnogi glumci su razmatrani za ulogu Mahatme ali je izabran Ben Kingsley koji je vjerno dočarao prefinjeni osjećaj Gandijeve duhovnosti, spiritualnosti.
Njegova uloga je snažna iako je gotovo uvijek miran, tih, pronicljiv, razborit, oštrouman pri čemu uvijek stoji moralna energija, ideologija i snaga iza njegovih riječi.
Pored Kingsleya u filmu su poznata imena poput Martin Sheena, Candice Bergen i između ostaliih i vrlo kratkog pojavljivanja D.D. Lewisa.

Film je nagrađen nizom Oskara pri čemu za najbolji film i najboljeg glumca. Zatim i Oskar za najboljeg režisera, scenografiju, kameru, kostimografiju, montažu i originalni scenario. Iako je dugačak 3 sata niti u jednom momentu ne postaje dosadan. Sniman je na lokacijama u Indiji gdje je Ben Kingsley dočekivan kao božanstvo a scena pogreba Mahatme Gandija broji oko 300.000 statista što je u Guinessovoj knjizi rekorda zabilježeno kao najmasovnija scena u istoriji filma.

P.S.
Ukoliko želite pogledati dobre dramske filmove gdje Ben Kingsley takođe briljira sa odličnom postavom glumaca preporučujem film Romana Polanskog ,, Death and the Maiden” baziranog na pozorišnom komadu, i film Vadim Perelmana ,,House of Sand and Fog“.

Irena Jovanović